Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2018

Ο ΑΜΑΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕ


Ο ΑΜΑΝέΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓέΝΝΩΝ
στίχοι, μουσική : Έλσα Μουρατίδου
ενορχήστρωση: STRINGLESS

Αμάν... είναι ο πόνος μου μεγάλος
και δε χωράει άλλος κουραμπιές!

Η άχνη πως απλώνεται σαν χιόνι στην πιατέλα
κι όλου του κόσμου τα γλυκά να μου φωνάζουν ''έλα!
Μελομακάρονα βουνό απάνω στο τραπέζι
κι η βασιλόπιτα πιο κει το μάτι να μου παίζει

Κι ο μορφονιός απέναντι, γλυκός σαν πετιμέζι
πως θα θελα να ήμουνα η Τζένη η Καρέζη

Στη ζυγαριά, στη ζυγαριά!
Αχ, θα βάλω εφτά κιλά!

Τσουρέκια και σιροπιαστά, Θεέ μου πως θα αντέξω;
ας πιω καμιά γουλιά κρασί το στόμα μου να βρέξω

Μες στη θολούρα του κρασιού, μου 'ρχεται να χορέψω
μα μες στο παντελόνι μου δεν ξέρω αν θα χωρέσω

Στη ζυγαριά, στη ζυγαριά!
Αχ , από Δευτέρα δίαιτα!

Μπουρέκια μοσχομυριστά, σκαλτσούνια και μπαμπάδες
γλιστρούν μέσα απ' τα δάχτυλα δεκάδες, δωδεκάδες

Πόσο σιρόπι έβαλες στο ρεβανί βρε μάνα;
και φούσκωσα και πρήστηκα ωσάν τη μελιτζάνα...

Πιες μια σόδα, πιες μια σόδα...
Αχ, ο κουραμπιές!

____________________
Τι είναι οι STRINGLESS;
 Πέντε Στρίγγλες;
Μπάντα χωρίς έγχορδα;
Γυναίκες που δεν προτιμούν τα ''στρινγκ''; (!)
 Ίσως όλα αυτά μαζί αλλά και πολλά περισσότερα.
 Το γυναικείο πολυφωνικό συγκρότημα STRINGLESS ασχολείται με τον ήχο που
 παράγει το ανθρώπινο σώμα, κατά κύριο λόγο η φωνή, αντικαθιστώντας όλα
τα μουσικά όργανα.

Κακοψύχ ο Φασιστούλης!


Ο ανάγωγος της Κυριακής:« Το καν(ε)ίς που έγινε τίποτα»

Πηγή: altsantiri.gr
 

«Θα σας γδάρω», ούρλιαζε ο Άδωνις. Έχει αρχίσει να βγαίνει ο φασίστας από μέσα του, αυτός που προσπαθούσε να κρυφτεί σε μια πιο πολιτισμένη δεξιά υποτίθεται. Ούτε ο Παπαδόπουλος, επί δικτατορίας, δεν έφτασε σε τέτοια όρια χυδαιότητας και απειλών. Η μούρη του θυμίζει άγριους βασανιστές ταινιών και γερμανικών στρατοπέδων. Δεν υπάρχει Μητσοτάκης, δεν υπάρχει Νέα Δημοκρατία, δεν υπάρχει τίποτα. Ένας, μόνος, αυτός, τηλεκυρίαρχος και τηλεκανίβαλος. Ετοιμάζουν τη φάτσα του να την κάνουν κούκλα. Κακοψύχ ο Φασιστούλης.

Η δήλωση του Κυριάκου όμως πως όποιος έχει φάει «μαύρο» χρήμα θα φύγει από τη Νέα Δημοκρατία κάτι λέει. Ενημερώθηκε μάλλον από το FBI και ξέρει πλέον. Το γύρισε το ρεπερτόριο. Πίσω από ένα μεγάλο σκάνδαλο, υπάρχει μια μεγάλη σκευωρία είπε. Πριν ήταν σκέτη σκευωρία. Τώρα μπήκε και το σκάνδαλο. Αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να διαγράψει. Εδώ είμαστε.

Αν δεν είχαν βάλει τις κουκούλες οι προστατευόμενοι μάρτυρες ο Άδωνις θα είχε μπουκάρει στο σπίτι τους με τα κανάλια μαζί και θα τους είχε γδάρει. Εδώ η κουβέντα στη Βουλή από τις εκφράσεις που ακούγονταν σου ΄κοβε το αίμα. Νόμιζες μίλαγαν αρχηγοί συμμοριών. Εκφράσεις μαφίας. Αλητεία. Και υπάρχουν και κάτι μαλάκες που πιστεύουν ότι υπάρχουν πολιτισμένοι καραμανλικοί που κάποια στιγμή θ’ αντιδράσουν. Ο Καραμανλής ξεψύχησε στο τελευταίο έδρανο πάνω από βαρεμάρα. Ο Αντώναρος είναι πιο τσαμπουκάς απ’ τον Καραμανλή. Το κόμμα το έχει ο Άδωνις και ο Σαμαράς με μαριονέτα τον Κυριάκο. Τα άλλα να ΄χαμε να λέγαμε.

Ο Κουτσούμπας στα «Νέα» δηλώνει ότι οι ήρωες δεν φοράνε ποτέ κουκούλες. Ο Κουτσούμπας που ξέρει τα πάντα για τον καπιταλισμό, δεν ξέρει άραγε τι σημαίνει να τα βάζεις με τον καπιταλισμό; Τι σημαίνει να τα βάζεις με τις πολυεθνικές; Δεν έχει ακούσει τίποτα, δεν έχει μάθει τίποτα ποτέ. Αυτή η γνώση του ΚΚΕ που φτάνει μέχρι το σημείο να συνδράμει εμμέσως τις δεξιές απόψεις περί κουκουλοφόρων είναι κάτι που πρέπει να το δουν και οι ίδιοι. Διότι κάτι τέτοιες δηλώσεις ξαναθυμίζουν το βρώμικο ’89 και σε κάθε περίπτωση, επειδή για τους πολίτες το ΚΚΕ είναι καθαρό και έχει αληθινούς ήρωες, καλό είναι να καταλάβουν ότι στον κόσμο που ζούμε σήμερα δεν έχουν όλοι τα κότσια να περάσουν τα μαρτύρια που πέρασαν οι κομμουνιστές. Αλλά μπορεί να θέλουν να βοηθήσουν την ιστορία και τη Δικαιοσύνη να βρουν την άκρη και μετά να βγάλουν τις κουκούλες.
Και όσοι κυκλοφορούν χωρίς κουκούλες δεν πάει να πει ότι είναι και ήρωες. Και μην συγχέουμε τις κουκουλοφόρους της Κατοχής με τους κουκουλοφόρους που θέλουν ν’ αποκαλύψουν ένα σκάνδαλο. Έντεκα μάρτυρες πέθαναν για το Noor 1 επειδή δεν φορούσαν κουκούλες. Δεν είδα το ΚΚΕ να τους έστησε κανά μνημείο και να πήγε να τους καταθέσει στεφάνι.

Κι από την άλλη μεριά, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν καθαγιάζεται επειδή υπάρχει το σκάνδαλο Novartis. Το γεγονός ότι κάθε μέρα οι τράπεζες αρπάζουν τα σπίτια του κόσμου κι αντί ν’ αφαιρούνται φόροι προστίθενται και κάθε μέρα, γίνονται οι άνθρωποι όλο και φτωχότεροι δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο δικαιώνει την αριστερή τους πορεία. Το ότι οι Έλληνες έχουν φτάσει με τον ΕΝΦΙΑ να πληρώσουν δυο φορές το σπίτι τους, στην ιστορία δεν τιμάει κυρίως αυτούς που υποσχέθηκαν ν’ ανατρέψουν τον νόμο. Τους άλλους που τον επέβαλαν τους ξέρουμε και γι’ αυτό τους στείλαμε στον διάολο. Αλλά όσο οι αριστεροί συνεχίζουν τον ίδιο δεξιό δρόμο ίδια τύχη θα ΄χουν.

Ο Άδωνις μου θυμίζει αυτά τα μικρόσωμα σκυλιά που για να τρομάξουν τα μεγαλόσωμα γαβγίζουν με όση δύναμη μπορούν, αλλά που όταν πάνε κοντά τους τα μεγάλα σκυλιά, τα κάνουν πάνω τους και χέζονται. Ο Άδωνις είναι ένα καν(ε)ίς που έγινε ένα τίποτα.
Γιατί ο Κυριάκος αποχώρησε από την ψηφοφορία για τη Novartis; Γιατί όταν θα έβλεπε τι ψήφους θα έπαιρνε από τη Νέα Δημοκρατία ο Άδωνις θ’ αναγκαζόταν να τον διαγράψει. Οπότε έκλασε μαλλί.
Εθνικά ανήσυχος είναι ο Κυριάκος για το Σκοπιανό. Ο γιος αυτουνού που είπε ότι δεν πειράζει να πουν τα Σκόπια Μακεδονία και το όνομα θα έχει ξεχαστεί σε δέκα χρόνια, ο αδερφός της Ντόρας, η οποία πήγε στο Βουκουρέστι προτείνοντας το Upper Macedonia, ο άνθρωπος ο οποίος υπηρέτησε τα κόμματα που επέβαλαν τον όρο Μακεδονία στα Σκόπια τον έπιασε εθνική ανησυχία. Σώπα, τρομάξαμε.

Οι Τούρκοι το πάνε φιρί φιρί για καβγά. Έχω ένα προαίσθημα, ανάγωγο, ότι το Πάσχα θα θελήσουν να κάνουν μεγάλο πατιρντί. Γιατί εκείνες τις μέρες το εθνικό και το θρησκευτικό συναίσθημα του κόσμου είναι στα ύψη και ο Ερντογάν, που είναι ο Άδωνις της Τουρκίας, κάτι τέτοιες ευκαιρίες ψάχνει.


Υ.Γ.1: Μια περίεργη διάρρηξη σημειώθηκε τα ξημερώματα της Δευτέρας στο γραφείο την πρώην υφυπουργού Υγείας, Φωτεινής Σκοπούλη, στην ιδιωτική κλινική όπου και εργάζεται. Με λίγα λόγια ξεκίνησαν και τα πρώτα φαινόμενα που μυρίζουν υπόκοσμο. Καταλάβατε λοιπόν, κύριοι εμπλεκόμενοι, γιατί φοβούνται οι «κουκουλοφόροι» μάρτυρες; Και προφανώς όχι για το σπίτι τους…

Υ.Γ.2: «Τούρκος καλός μόνο νεκρός» είπε τις προάλλες ο Θόδωρος Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος με την ελληνική σημαία που την πήρε ο αέρας στα Ίμια. Ο Πάγκαλος που έδωσε τον Οτσαλάν στους «κακούς» Τούρκους. Ξεχασιάρης μας βγήκε ο κύριος «μαζί τα φάγαμε». Πάγκαλε άραξε στα κιλά σου και μην σηκώνεσαι γι’ αντίσταση τέτοια ώρα. Πήγαινε σε καμιά ψησταριά να ησυχάσεις.
Υ.Γ.3: Μεγαλύτερες διαστάσεις κι από το σκάνδαλο Novartis φαίνεται να πήρε η αντικειμενικά άδικη αποχώρηση του Σελίμ από το Master shef που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Τα social media πήραν φωτιά και οι εξαγριωμένοι θαυμαστές του Κούρδου μόνο που δεν διαδήλωσαν έξω από το μαγαζί του (υπέροχο φαγητό με ανατολίτικη κουζίνα), εναντίον της Ηλέκτρας που εδώ που τα λέμε ούτε τοστ δεν παίζει να φτιάχνει μόνη της.
Υ.Γ.4: Δώστε Σκόπια στον λαό. Εκεί που διάβαζα τα νέα της ημέρας, έπεσα πάνω σε μία έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ, έλεγε ότι οι Έλληνες εξαιτίας του ζητήματος του ονοματολογικού της ΠΓΔΜ, αποφάσισαν να κάνουν πράξη το λαϊκό ρητό «γαμάτε γιατί χανόμαστε» και διπλασίασαν τις φορές που έκαναν σεξ μέσα στον μήνα.
Η έρευνα λοιπόν έλεγε ότι τα πολιτικά πάθη «ξυπνούν» τα ερωτικά και πως – αν κατάλαβα και καλά δηλαδή – όσο πιο πατριώτης είσαι τόσο πιο πολύ γάμησες τον προηγούμενο μήνα.
Γι’ αυτό βλέπω την απέναντί μου συνέχεια να βγαίνει και να κρεμάει την ελληνική σημαία; Προσπαθεί να ερεθίσει τον άντρα της;

Υ.Γ.5: Εκπαιδευτικούς – κομάντο θέλει να δημιουργήσει ο αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, προσθέτοντας ίσως την κορυφαία ιδέα στη μακρά λίστα με τις καταπληκτικές ιδέες που έχει τον τελευταίο χρόνο που βρίσκεται στην εξουσία της χώρας.
Όπλα
θέλει να δώσει λοιπόν ο Τραμπ στους εκπαιδευτικούς για να μπορούν να υπερασπίζονται, λέει, το σχολείο σε περίπτωση που ένοπλος μπουκάρει και αρχίζει να τους πυροβολεί  όλους.

Δηλαδή, αντί ν’ αποσύρει τα όπλα, δίνει και καινούργια. Να μαθαίνεις γράμματα εν μέσω πυροβολισμών. Κι όταν πάει ένας καθηγητής να σπουδάσει, να γίνει μαθηματικός, στις Πανελλήνιες εξετάσεις θα εξετάζεται και στην σκοποβολή; Δηλαδή που ακούστηκε «μαθηματικός κόπηκε στην σκοποβολή».
Φαντάσου τον Αϊνστάιν να ‘χε να λύσει τον νόμο της σχετικότητας και να πυροβολούσε στο ενδιάμεσο. Πάει το Far West, School West.

Υ.Γ.6: Δείτε καταρχήν ένα βίντεο τι είναι το Κέρλινγκ, γιατί κάποιοι μπορεί να μην το γνωρίζουν.
Ντόπινγκ στον στίβο έχουμε δει, ντόπινγκ στο ποδόσφαιρο έχουμε δει. Ντόπινγκ στο κέρλινγκ πρώτη φορά είδαμε. Και άντε ρε μεγάλε πήρες ό,τι πήρες, τι ακριβώς σου πρόσφερε η απαγορευμένη αυτή ουσία στο κέρλινγκ; Να τρίβεις πιο γρήγορα με τη σκούπα; Δεν είμαστε καλά μου φαίνεται.
Υ.Γ.7: Με τους πλειστηριασμούς ασφαλώς δεν είμαστε, αλλά και με την Ζωή σε ρόλο εισαγγελέα, αστυνομικού και δημοσιογράφου μαζί πάλι δεν είμαστε.

25 Ιανουαρίου του 570 π.Χ.


Επιστήμονες έλυσαν το μυστήριο γύρω από διάσημο ποίημα της Σαπφούς

Επιστήμονες έλυσαν το μυστήριο γύρω από διάσημο ποίημα της Σαπφούς

Πηγή:  newsbomb.gr
Φυσικοί και αστρονόμοι του Πανεπιστημίου του Τέξας-Άρλινγκτον χρησιμοποίησαν εξελιγμένο αστρονομικό λογισμικό, με το οποίο, όπως ανακοίνωσαν, χρονολόγησαν στους πρώτους μήνες (τέλος χειμώνα με αρχή άνοιξης) πιθανώς του 570 π.Χ. ένα από τα γνωστότερα ποιήματα της λυρικής ποιήτριας Σαπφούς, το οποίο αναφέρεται στο νυχτερινό ουρανό της Ελλάδας και ειδικότερα στις Πλειάδες (Πούλια).
Ο γερμανικής καταγωγής καθηγητής φυσικής Μάνφρεντ Κουντζ και επικεφαλής της μελέτης, ο αστρονόμος Λέβεντ Γκούρντεμιρ (διευθυντής του Πλανηταρίου του αμερικανικού πανεπιστημίου) και ο αστρονόμος Μάρτιν Τζορτζ (πρώην πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Πλανηταρίων και νυν ερευνητής του Εθνικού Ινστιτούτου Αστρονομικών Ερευνών της Ταϊλάνδης), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομικής ιστορίας "Journal of Astronomical History".
Οι διάσημοι στίχοι της Σαπφούς είναι:
Δέδυκε μεν ἀ σελάννα
καὶ Πληΐαδεσ, μέσαι δὲ
νύκτεσ πάρα δ᾽ ἔρχετ᾽ ὤρα,
ἔγω δὲ μόνα κατεύδω
(και σε μετάφραση του Οδυσσέα Ελύτη)
Γρήγορα η ώρα πέρασε, μεσάνυχτα κοντεύουν,
πάει το φεγγάρι πάει κι η Πούλια βασιλέψανε -
και μόνο εγώ κείτομαι δω μονάχη
κι έρημη.
Με τη βοήθεια του λογισμικού Starry Night 7.3 και του πλανηταριακού συστήματος Digistar 5, οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι το ποίημα γράφτηκε -ή αναφέρεται- στις 25 Ιανουαρίου του 570 π.Χ.
Αυτή είναι η νωρίτερη δυνατή ημερομηνία που οι Πλειάδες -ένα αστρικό σμήνος στον αστερισμό του Ταύρου- θα είχαν «δύσει» τα μεσάνυχτα. Το αργότερο που η Σαπφώ εκείνη τη χρονιά θα μπορούσε να είχε δει τις Πλειάδες το βράδυ από τη Μυτιλήνη, ήταν στις 31 Μαρτίου.
Στην ουσία, η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνει αστρονομικά τις εκτιμήσεις άλλων ειδικών για το πότε γράφτηκε το ποίημα. Η Σαπφώ -που πέθανε περίπου το 570 π.Χ.- έκανε συχνές αναφορές στα ουράνια σώματα (Ήλιο, Σελήνη, Αφροδίτη) και, κατά τους ερευνητές, πρέπει να θεωρηθεί ότι άτυπα συνέβαλε στην ανάπτυξη της ελληνικής αστρονομίας.
Διαβάστε την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στο εξής link.


 Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ ΝΙΚΟΣ ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ  ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΕ ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗ ΛΥΡΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΣΑΠΦΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

Οι ΦΡΥΚΤΩΡΙΕΣ παρουσιάζουν το ποίημα «δέδυκε μεν α σελάννα» της αρχαίας λυρικής ποιήτριας ΣΑΠΦΟΥΣ, μελοποιημένο από τον συνθέτη κ. ΝΙΚΟ ΞΑΝΘΟΥΛΗ, συνοδείᾳ αρχαιοελληνικής επτάχορδης λύρας. Το ποίημα ακούγεται στο πλαίσιο της παρουσίασης «ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΤΑΧΟΡΔΗ ΛΥΡΑ», ως «ΜΟΥΣΙΚΟΝ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ» στο 6ο Διεπιστημονικό Συνέδριο "Φιλοσοφία και Κοσμολογία".

 Η νεοελληνική απόδοση του ποιήματος είναι του Σίμου Μενάρδου. Κινηματογραφήθηκε την Τετάρτη 18 Ὀκτωβρίου 2017, στο αμφιθέατρο "Άλκης Αργυριάδης" του κεντρικού κτηρίου του ΕΚΠΑ. Εικόνα τίτλων παρουσίασης - Πίνακας: «Τον καιρό της Σαπφούς», έργο του Τζον Γουίλιαμ Γκόντγουαρντ, (1904). (In the Days of Sappho, John William Godward, Museum J. Paul Getty)

Πώς μάθαμε όσα γνωρίζουμε σήμερα για το Σύμπαν

«Όπως έλεγε κι ο Αριστοτέλης πριν από 2.350 χρόνια είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει να μάθει. Ίσως, κάτι βαθιά χαραγμένο στη γενετική μας δομή να είναι αυτό που μας ωθεί να μάθουμε και να δώσουμε έννοια και σημασία στο Σύμπαν, στο οποίο ανήκουμε, σε μία ατέρμονη ίσως προσπάθεια ερευνών. Γι’ αυτό άλλωστε και ο σημερινός άνθρωπος, στην προσπάθειά του να κατανοήσει το Σύμπαν, δεν αντικρίζει εκεί έξω έναν εχθρικό και άδειο κόσμο. Βλέπει, αντίθετα, την υπόσχεση ενός πανέμορφου ταξιδιού προς την Ιθάκη των γνώσεων. Ενός Ταξιδιού Χωρίς Τέλος.»

 Ο Διονύσης Π. Σιμόπουλος (Διονύσης Σιμόπουλος - Βικιπαίδεια) είναι σύγχρονος αστροφυσικός, επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου, βραβευμένος για τη συνεισφορά του στην αστρονομική εκπαίδευση με σημαντική συγγραφική δραστηριότητα στον Τύπο και την τηλεόραση. Έχει συγγράψει 28 εκλαϊκευμένα βιβλία αστρονομίας, πάνω από 500 σενάρια επιστημονικής επιμόρφωσης για την τηλεόραση, πάνω από 200 σενάρια πολυθεαμάτων Πλανηταρίου, έχει δημοσιεύσει εκατοντάδες άρθρα και μελέτες του σε Ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες κι έχει δώσει πάνω από 500 διαλέξεις σ’ ολόκληρη τη χώρα. Το «Patras Science Festival» διοργανώνεται από τον εκπαιδευτικό οργανισμό «Επιστήμη Επικοινωνία – SciCo» και το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο υπό την αιγίδα του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, σε συνεργασία με πλήθος ακαδημαϊκών, ερευνητικών φορέων και εκπαιδευτικών οργανισμών.

Εισαγωγή στην Tέxvn της Ψηφιακής Φωτογραφίας

Σχετική εικόναΨηφιακή φωτογραφική μηχανή - Βικιπαίδεια

Αποτέλεσμα εικόνας για digital photo

Εισαγωγή στη Ψηφιακή φωτογραφία.


Η Tέxvn της Ψηφιακής Φωτογραφίας .
 Η ψηφιακή επανάσταση έχει παρασύρει τους πάντες στο πέρασμα της, ακόµα και τον µαγικό κόσμο του Χόλιγουντ. Ιδού πώς:
Ο "Παράδεισος"  του Αντρέι Κοντσαλόφσκι* : 
Μια ταινία για τα ηθικά διλήμματα του ανθρώπου σε καιρό πολέμου



 Η  Όλγα (Τζούλια Βιζότσκαγια) είναι μια όμορφη πριγκίπισσα Ρωσίδα εμιγκρέ και μέλος της Γαλλικής Αντίστασης. Ο Zιλ  (Φιλίπ Ντικέσν) είναι ένας Γάλλος διοικητής της αστυνομίας , συνεργάτης  των Ναζί , στον που έχει ανατεθεί η διερεύνηση μιας υπόθεσης απόκρυψης Εβραιόπουλων, στην οποία είναι αναμεμειγμένη η Όλγα . 
Ο  Χέλμουτ (Κρίστιαν Κλάους) είναι ένας  αριστοκράτης  ιδεαλιστής ναζιστής και  υψηλόβαθμος και αδέκαστος αξιωματικός των   SS, που κάποτε ήταν  ερωτευμένος με την Όλγα , όταν  ζούσαν ως ανέμελοι αριστοκράτες τη γλυκιά ζωή στην Ιταλία, αλλά  τώρα  την συναντά ξανά μετά τη μεταφορά της  σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και την κάνει ερωμένη του .
Οι διασταυρώσεις των τριών ζωών και το ξετύλιγμα του κουβαριού των γεγονότων γίνονται  μέσα σ΄ένα   περιβάλλον Κόλασης,   όπου ο διεστραμμένος  ισχυρός θεωρεί σκουλήκια προς εξαφάνιση τους αδυνάτους.
Οι   ασπρόμαυρες ψηφίδες  του συγκλονιστικού παζλ  που ο  Κοντσαλόφσκι δίνει στον θεατή να συνθέσει πραγματοποιείται μέσω μονολόγων ως καταθέσεις  των πρωταγωνιστών προς έναν αόρατο ανακριτή .
Στο τέλος της ταινίας θα καταλάβουμε και τη σημειολογία που φέρει ο τίτλος της , o "Παράδεισος" δεν ανήκει  μόνο στα αθώα θύματα των ναζιστικών θηριωδιών αλλά και se εκείνους τους ανθρώπους που σε καιρό πολέμου κράτησαν την αξιοπρέπειά τους  και  θυσιάστηκαν στην  προσπάθειά τους να σώσουν  κατατρεγμένους συνανθρώπους τους.
 

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Η ιστορία είναι γεμάτη τραγωδίες, οι οποίες παραμένουν στο μυαλό μας ως αρχαία παραπτώματα που δε θα μπορούσαν με τίποτα να επαναληφθούν σήμερα. Μία από τις πιο τρομακτικές στιγμές της ιστορίας μας ήταν η άνοδος των Ναζί και η γενοκτονία των Εβραίων κι όσων δεν ταίριαζαν στον «τέλειο Γερμανικό παράδεισο». Οι θηριωδίες αυτές αποκάλυψαν το βάθος των ικανοτήτων της ανθρωπότητας και παρόλο που ανήκουν στο παρελθόν, αυτός ο τρόπος σκέψης και το μίσος εμφανίζεται και σήμερα απειλώντας τις ζωές πολλών ανθρώπων παγκοσμίως.
Ο «Παράδεισος» αντικατοπτρίζει τον 20ο αιώνα γεμάτο ψευδαισθήσεις θαμμένες σε ερείπια, τους κινδύνους του μίσους και την ανάγκη να νικήσει το καλό.
«Αυτά που έχουν συμβεί είναι μια προειδοποίηση. Πρέπει να το θυμόμαστε συνεχώς. Ήταν πιθανό να συμβεί κάποτε και είναι πιθανό ακόμη. Μόνο με τη γνώση μπορεί να σταματήσει. Ο κίνδυνος εδώ είναι η απροθυμία για τη γνώση, η τάση να ξεχνάμε και η δυσπιστία ότι όλα αυτά έχουν όντως συμβεί». Οι λέξεις του φιλόσοφου Καρλ Τζάσπερ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με το κεντρικό θέμα του «Παραδείσου», που μας παρακαλά να μην ξεχνάμε την ιστορία, όσο τρομακτική κι άβολη είναι, ούτως ώστε να μη την επαναλάβουμε».


Αποτέλεσμα εικόνας για Αντρέι Κοντσαλόφσκι*Αντρέι Κοντσαλόφσκι (1937-)/ Βικιπαίδεια



https://www.efsyn.gr/sites/efsyn.gr/files/styles/teaser_big/public/field/image/2018-02/stenioti_margarita.jpg?itok=ULgXDoNDΜαργαρίτα Στενιώτη, εφέτης και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων: «Οι εκ των έσω βολές πλήττουν το κύρος της Δικαιοσύνης»

Συντάκτης:  Ντάνι Βέργου, Αντα Ψαρρά

Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών μπορεί σήμερα να μετατρέπει ξανά τη Βουλή σε προθάλαμο δικαστηρίου, αλλά κακά τα ψέματα: αργά ή γρήγορα, είτε μέσω Βουλής είτε απευθείας, η υπόθεση των χαμένων δισ. του Δημοσίου και των σκανδαλωδών μιζών της Novartis θα περάσει τελικά στα χέρια της Δικαιοσύνης.
Αργά ή γρήγορα η προανάκριση στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ θα τελειώσει, η ανάκριση θα περατωθεί και οι δικαστές θα κληθούν να αποδείξουν ότι στο όνομα του ελληνικού λαού θα απονείμουν δικαιοσύνη χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς εκπτώσεις.
Ο αγώνας αποδεικνύεται ήδη ένας δρόμος μετ’ εμποδίων κι ας έχει σοκαριστεί ο κόσμος με τα αστρονομικά ποσά που χάθηκαν από τους κρατικούς προϋπολογισμούς, ακόμα και στα χρόνια της αφαίμαξης, για να γεμίσουν τσέπες και να υπηρετήσουν συμφέροντα.
Οι εισαγγελείς και η Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης προχωρούν τις έρευνες και τα πορίσματά τους σε συνεργασία με κάθε ελεγκτικό μηχανισμό της Ελλάδας αλλά και των ΗΠΑ. Προχωρούν όμως μέσα σε ένα κλίμα λοιδοριών, απειλών και επιθέσεων.
Τα εμπόδια είναι πολλά και «μεγάλα» και ο τερματισμός φαντάζει ακόμα πολύ μακρινός. Η Θέμις όμως αυτή τη φορά καλείται να υπερασπιστεί το πλέον πολύτιμο αγαθό και θα κριθεί αυστηρά από τον Ελληνα πολίτη.
Η διαχρονικά υπερβολική δικαστική επιείκεια ή ακόμα και η -ελέω νόμου- ατιμωρησία πολιτικών, κρατικών αξιωματούχων αλλά και εκπροσώπων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων ήδη ορθώνει τα πρώτα εμπόδια, με τους πολίτες να εμφανίζονται σχεδόν σίγουροι ότι και αυτό θα περάσει χωρίς να ανοίξει ρουθούνι!
Οι πολίτες δυσπιστούν για το αν ακόμα και στον πιο ευαίσθητο και ακριβοπληρωμένο από τους ίδιους χώρο της Υγείας η Δικαιοσύνη θα δώσει την αναγκαία προτεραιότητα και θα κάνει το καθήκον της. Παράλληλα, το πολιτικό σύστημα οφείλει τώρα να αποδείξει ότι με σύγχρονους και διαφανείς μηχανισμούς θα θωρακίσει επαρκώς το καταληστευμένο δημόσιο σύστημα υγείας.
Η κυβέρνηση, στον δικό της αγώνα δρόμου, επιχειρεί να «καθαρίσει» το τοπίο, να κλείσει τις εκκρεμότητες με το χθες, να θέσει θεσμικές δικλίδες ασφαλείας στον χώρο της υγείας και του φαρμάκου, για να μην επιτραπεί η αναπαραγωγή φαινομένων Novartis στο μέλλον.
Το μεγάλο σκάνδαλο των 3 και πλέον δισ. από τα συνολικά 23 δισ. ζημιά στο ΕΣΥ μόνο στον χώρο του φαρμάκου και τα δεκάδες εκατομμύρια της μίζας αναγκάζουν σήμερα τη δικαστική και την εκτελεστική εξουσία να χορέψουν ένα σφιχταγκαλιασμένο ταγκό μπροστά στα συνήθη θύματα: τους πολίτες αυτής της χώρας. Εναν χορό που ίσως μπορέσει να προσφέρει, έστω αυτή τη φορά, ένα αίσθημα δικαίου και μια νότα ικανοποίησης και ελπίδας στους «θεατές»-θύματα.
Για όλα αυτά μιλούν αναλυτικά σήμερα στην «Εφ.Συν.» ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός και η πρώην πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Μαργαρίτα Στενιώτη.
Συνέντευξη
• Υπήρξατε πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. Μέχρι και τη λήξη της θητείας σας δεν μας είχε συνηθίσει η Ενωση σε συνεχείς ανακοινώσεις και παρεμβάσεις σε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Παρατηρείτε εσείς μια καινοφανή πρακτική κι αν ναι, πού την αποδίδετε;
Η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, η ίδρυση της οποίας προβλέπεται από το ίδιο το Σύνταγμα, σκοπό έχει τη διασφάλιση και την ενίσχυση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των δικαστικών λειτουργών, τη βελτίωση των όρων απονομής της Δικαιοσύνης, την προώθηση των συμφερόντων των μελών της, την ανάπτυξη πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ αυτών, καθώς και την προαγωγή της νομικής επιστήμης.
Οποιαδήποτε άλλη ενέργειά της εκφεύγει του ως άνω καταστατικού της σκοπού, πολύ δε περισσότερο η εμπλοκή της στις πολιτικές και κομματικές αντιπαραθέσεις, που συνεπάγεται παραβίαση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών.
Το πρόβλημα με τις ανακοινώσεις του προεδρείου της ΕΔΕ δεν είναι μόνο ο υπερβολικός αριθμός αυτών (103 σ’ ένα έτος, όπως υπερηφανεύεται), που σημαίνει έλλειψη διαλόγου με τους θεσμικούς φορείς, αλλά κυρίως το περιεχόμενό τους, δεδομένου ότι έφτασε στο σημείο να αμφισβητήσει τις δημοκρατικές αρχές που διέπουν το δικαστικό μας σύστημα, αναφέροντας ότι αυτό ακολουθεί το παράδειγμα της Τουρκίας και της Πολωνίας, με συνέπεια να διασυρθεί η χώρα μας πανευρωπαϊκά και να παρουσιαστεί ως χώρα με έλλειμμα δημοκρατίας.
Η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων είναι επιστημονικό σωματείο, επομένως και ο λόγος των δικαστών και των εισαγγελέων που εκπροσωπούν το σύνολο του δικαστικού σώματος πρέπει να παραμένει επιστημονικός, να μη μετατρέπεται σε συνδικαλιστικό λόγο, σε μέσο έκφρασης των προσωπικών αντιλήψεων και απόψεων, να μην έχει ούτε συμπολιτευτικό ούτε αντιπολιτευτικό χαρακτήρα. Εξάλλου, αυτό απαγορεύεται και από ρητή συνταγματική διάταξη.
Πράγματι, παρατηρείται μια καινοφανής πρακτική αυτή της αμετροέπειας, που δύναται να βλάψει το κύρος της Δικαιοσύνης. Τα αίτια, θεωρώ, είναι η λανθασμένη αντίληψη για τις σχέσεις των τριών εξουσιών, η λανθασμένη αντίληψη για τον θεσμικό ρόλο των δικαστικών ενώσεων και η έλλειψη θεσμικής ψυχραιμίας που πρέπει να διέπει τον λόγο και το έργο των δικαστών.
• Τις ημέρες αυτές οι εισαγγελείς Διαφθοράς δέχονται έναν ανελέητο πόλεμο, τη στιγμή που είναι επιφορτισμένοι με την προανάκριση για μια μεγάλη υπόθεση δημόσιου συμφέροντος. Η ΕΔΕ όμως δεν υπερασπίστηκε στην περίπτωση αυτή τα μέλη της. Πώς το κρίνετε αυτό;
Το προεδρείο της ΕΔΕ, το οποίο, θεωρώ, βρίσκεται σε δυσαρμονία με τη βούληση της πλειοψηφίας του δικαστικού σώματος, καθότι αποτελεί ένα ετερόκλητο σχήμα, τα μέλη του οποίου, για να διαφυλάξουν την επιθυμητή ενότητα, επιδίδονται σε καθημερινό αγώνα προβαδίσματος στην ακραία έκφραση, όχι μόνο δεν υπερασπίστηκε τα μέλη της Ενωσης, που επιτελούν με ευσυνειδησία το καθήκον τους, αλλά αντίθετα, με σχετική ανακοίνωση, με ημερομηνία 12-2-2018, έβαλε κατά του συνόλου των Ελλήνων δικαστών υποδεικνύοντας:
«Οι Δικαστές και Εισαγγελείς της χώρας ΟΦΕΙΛΟΥΝ να ενεργούν σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους». Οι εκ των έσω βολές πλήττουν το κύρος της Δικαιοσύνης και κλονίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στον θεσμό που αποτελεί το τελευταίο καταφύγιό τους, ειδικά τώρα που μαστίζονται από τη συνεχιζόμενη κρίση.
Με την προαναφερόμενη ιδιότητα της πρώην προέδρου της Ενωσης μπορώ να διαβεβαιώσω ότι όλοι οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΑΝΤΑ σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, δεν είναι δεκτικοί χειραγώγησης, δεν δέχονται εντολές και υποδείξεις από κανέναν και ΕΝΕΡΓΟΥΝ ΠΑΝΤΑ κατά συνείδηση.
Στον αντίποδα δε αυτής της προσβλητικής για το σύνολο του δικαστικού σώματος τοποθέτησης ήρθε η λιτή κοινή τοποθέτηση της φυσικής ηγεσίας της Πολιτικής και Ποινικής Δικαιοσύνης, του προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Βασιλείου Πέππα και της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Ξένης Δημητρίου, οι οποίοι, στηρίζοντας όλους τους δικαστές και εισαγγελείς που χειρίζονται υποθέσεις που αφορούν το δηµόσιο συµφέρον και προβληµατίζουν την κοινωνία, ζήτησαν νηφαλιότητα και αυτοσυγκράτηση στη δημόσια κριτική των δικαστικών ενεργειών, επισημαίνοντας παράλληλα ότι η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης είναι αποτρεπτική κάθε είδους παρεµβάσεων στο έργο των δικαστικών λειτουργών.
• Πώς χαρακτηρίζετε τη συλλογή υπογραφών προκειμένου -στο στάδιο αυτό- να αφαιρεθεί η υπόθεση του Κ. Φρουζή από τον ανακριτή; Είναι ή όχι σύννομη με βάση τον νόμο 4022/2011;
Ως δικαστής που υπηρετώ στο Εφετείο Αθηνών, μπορώ να γνωρίζω ότι η ενέργεια της συλλογής (ελάχιστων) υπογραφών, με πρωτοβουλία κάποιων συναδέλφων, αντιμετωπίστηκε με καχυποψία για το από πού εκπορεύεται και τι εξυπηρετεί και παράλληλα προκάλεσε πολλά ερωτήματα. Πρόκειται για μια προσπάθεια αφαίρεσης της δικογραφίας από τον φυσικό δικαστή-ανακριτή, στην προκειμένη περίπτωση, με την αιτιολογία ότι ο ανακριτής του πρώτου βαθμού δεν είναι ικανός να χειριστεί μια δικογραφία μεγάλης σπουδαιότητας και δημόσιου συμφέροντος.
Οι ειδικοί ανακριτές του ν. 4022/2011, οι οποίοι είναι έμπειροι πρόεδροι Πρωτοδικών, εργαζόμενοι κάτω από αντίξοες συνθήκες, νυχθημερόν, όχι μόνο από άποψη υλικοτεχνικής υποδομής αλλά και νομικού οπλοστασίου (έλλειψη Ειδικού Σώματος Πραγματογνωμόνων, Δικαστικής Αστυνομίας κ.λπ.), επιδεικνύουν ιδιαίτερο σθένος και έχουν αποδείξει ότι συμβάλλουν τα μέγιστα στην κάθαρση του δημόσιου βίου και στην καταπολέμηση της διαφθοράς.
Μια αναδρομή στις υποθέσεις που χειρίστηκαν από το έτος 2011 και μετέπειτα και στην περαιτέρω πορεία αυτών αποδεικνύει περίτρανα τη νομική επάρκεια, την επιστημοσύνη, την ικανότητα στον χειρισμό πολύπλοκων υποθέσεων, το σθένος και το ήθος που τους διακρίνουν. Αν είναι σύννομη η αφαίρεση της δικογραφίας από τον ανακριτή του ν. 4022/2011, θα μου επιτρέψετε να τοποθετηθώ στην Ολομέλεια του Εφετείου Αθηνών -αν βεβαίως συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός υπογραφών για τη σύγκλησή της- της οποίας αποτελώ μέλος.
Ωστόσο, πρέπει να αναφέρω ότι ο ν. 4022/2011 είναι ένας ειδικός νόμος που ρυθμίζει την άσκηση της ποινικής δίωξης, την ανάκριση και την εκδίκαση υποθέσεων διαφθοράς πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος δημόσιου συμφέροντος.
• Σε συνέντευξή σας είχατε δηλώσει ότι η υποτιθέμενη κρίση μεταξύ δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας είναι φαινομενική και τεχνητή και ότι διαχρονικά για λόγους πολιτικής ιδιοτέλειας κυβερνητικοί παράγοντες κρίνουν κατά το δοκούν τις δικαστικές αποφάσεις. Συμμερίζεστε ακόμα τη δήλωση αυτή;
Είναι γεγονός ότι η ορθή δικανική κρίση δεν συμβαδίζει αναγκαστικά με τις επιλογές των εκάστοτε κυβερνώντων. Οι δικαστικοί λειτουργοί αποφασίζουν με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους, δίχως να λαμβάνουν υπόψη ούτε τις κυβερνητικές επιλογές ούτε τις ευμετάβλητες πλειοψηφίες της κοινής γνώμης, με συνέπεια να παρατηρείται, διαχρονικά, το φαινόμενο της άσκησης κριτικής των μη αρεστών στους κυβερνώντες δικαστικών αποφάσεων με κριτήρια πολιτικά και κομματικά και της διάκρισης των αποφάσεων σε φιλοκυβερνητικές ή αντικυβερνητικές, σε αποφάσεις που συμβάλλουν στην επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου ή μη κ.λπ.
Η άσκηση τέτοιου είδους κριτικής το μόνο που επιτυγχάνει είναι να κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη και να προσβάλλει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη διάκριση των λειτουργιών, που επιτάσσει τον σεβασμό των δικαστικών αποφάσεων από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία και κυρίως τη συμμόρφωσή τους με αυτές. Να σημειωθεί ότι η κριτική των δικαστικών αποφάσεων με επιστημονικά κριτήρια και ο επιστημονικός σχολιασμός τους είναι διαφορετικό ζήτημα και επιβάλλεται διότι συμβάλλει στη βελτίωση της απονομής της Δικαιοσύνης.
• Τι πρέπει να γίνει σήμερα ώστε ο πολίτης να βεβαιωθεί ότι οι αρμόδιοι δικαστές θα φτάσουν χωρίς παρεμβάσεις από οποιονδήποτε μέχρι το τέλος τη διερεύνηση του σκανδάλου, αποδίδοντας ευθύνες όπου υπάρχουν, ειδικά όταν στο παρελθόν είδαμε συχνά παρόμοιες υποθέσεις να μην παρέχουν αυτό που ονομάζουμε ασφάλεια δικαίου;
Αυτό που επιβάλλεται να γίνει ώστε να ολοκληρωθεί η διερεύνηση όχι μόνο της υπόθεσης που μονοπωλεί το ενδιαφέρον όλων τις τελευταίες ημέρες αλλά και των χιλιάδων υποθέσεων που φέρονται ενώπιον των δικαστηρίων είναι να επικρατήσει αυτοσυγκράτηση των εκπροσώπων των άλλων δύο λειτουργιών, των εκπροσώπων των κομμάτων, οι παραπάνω να επιδείξουν εμπιστοσύνη και σεβασμό στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, οι οποίοι είναι προσηλωμένοι στην υψηλή αποστολή τους, είναι ανεξάρτητοι και ενεργούν με απόλυτο σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους.
Να δημιουργηθεί ένα ασφαλές περιβάλλον άσκησης των δικαιοδοτικών τους καθηκόντων και να παύσει η αμφισβήτηση της ανεξαρτησίας των δικαστών, η οποία γίνεται με σκοπό να αποδομήσουν το σημαντικό τους έργο. Με αυτές τις προϋποθέσεις θα έχουμε αυτό που όλοι επιθυμούμε: ταχεία και αποτελεσματική Δικαιοσύνη, που αποτελεί συστατικό στοιχείο κάθε σύγχρονου κράτους δικαίου.


Πλάτων Ριβέλλης: «Κάθε φωτογραφία είναι ένα κομμάτι του χρόνου»

Της Εύας Πέτρου

Εγκατέλειψε τη δικηγορία για να ασχοληθεί με τη φωτογραφία κι εδώ και 30 χρόνια έχει αναδειχτεί σε έναν από τους σημαντικότερους δασκάλους της. Ο Πλάτων Ριβέλλης, με αφορμή την επέτειο του Φωτογραφικού Κύκλου, μας αποκαλύπτει τα μυστικά της τέχνης που κατέχει.

Τρεις δεκαετίες Φωτογραφικός Κύκλος… Τι έφερε στην ελληνική φωτογραφία;
Στόχος του Κύκλου ήταν και είναι η δημιουργία ενός καλλιεργημένου φωτογραφικού κοινού και η υποστήριξη της δουλειάς των φωτογράφων-μελών του. Οι φωτογράφοι που μας ενδιαφέρουν και μας απασχολούν είναι εκείνοι που επενδύουν χρόνο και πάθος στην καλλιέργεια της προσωπικής τους φωτογραφικής δημιουργίας και όχι εκείνοι που -αν και απολύτως σεβαστοί- δεν χρειάζονται βοήθεια, διότι αντιμετωπίζουν τη φωτογραφία ως χαλαρή απασχόληση της κυριακάτικης αργίας. Δίνουμε βάρος στη φωτογραφική παιδεία, στη γενικότερη καλλιέργεια, στην καλλιτεχνική κριτική, στην έκδοση λευκωμάτων και θεωρητικών βιβλίων αλλά και στην έκθεση και επικοινωνία με ένα κοινό το οποίο βοηθάμε να καταλάβει και να απολαύσει τη φωτογραφία ως δημιουργική απασχόληση και τέχνη.
Πόσο άλλαξε η φωτογραφία μέσα σ’ αυτές τις τρεις δεκαετίες;
Στην ουσία τίποτα δεν άλλαξε, αλλά στις λεπτομέρειες πολλά. Το κυριότερο είναι ότι η υπερβολική εξοικείωση του κόσμου με τη φωτογραφία αφαίρεσε την έκπληξη και οδήγησε στον κορεσμό. Επίσης, τα τελευταία χρόνια το φωτογραφικό ενδιαφέρον μεταφέρθηκε από την αποτύπωση του περίγυρου στη διερεύνηση του προσωπικού χώρου. Κι ας μην ξεχνάμε την ψηφιακή τεχνολογία, που άλλαξε τη φωτογραφία αλλά κυρίως επηρέασε όλες τις πτυχές της ζωής μας.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας καλής λήψης;
Δεν είναι δυνατόν να απαριθμηθούν, αλλά, ακόμα κι αν ήταν, πάντα θα μας διέφευγε το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που παραμένει -και ορθώς- ανεξιχνίαστο. Μπορούμε, πάντως, να πούμε ότι μια καλή φωτογραφία πρέπει να υπερβαίνει αυτό που περιγράφει, να μην αποτελεί μια απλή αποτύπωση, να συνιστά μια νέα παρουσία -που θα ήταν αδύνατη και ανύπαρκτη χωρίς τη διαμεσολάβηση του φωτογράφου- και να μην εξαντλείται στην πρώτη της ανάγνωση.
Και οι ιδιότητες του καλού φωτογράφου;
Καλός αρχίζει να γίνεται ο φωτογράφος όταν οι απορριπτέες -ως μη καλές- φωτογραφίες του είναι, παρ’ όλα αυτά, ενδιαφέρουσες. Και καλός γίνεται όταν οι φωτογραφίες του -που παραμένουν ως καλές- αποτελούν στο σύνολό τους μια πρόταση για τον κόσμο και για την τέχνη της φωτογραφίας.
Είναι παρεξηγημένη η τέχνη της φωτογραφίας;
Ολα και πάντα είναι παρεξηγημένα όταν υπάρχει άγνοια. Η φωτογραφία δεν είναι παρεξηγημένη όταν γίνεται για τη διαφύλαξη των αναμνήσεών μας ή όταν υπηρετεί μια εφαρμοσμένη μορφή, εμπορική ή άλλη. Η παρεξήγηση αρχίζει όταν επιχειρείται η ωραιοποίηση της αποτύπωσης ή όταν υποκρύπτεται ο ανταγωνισμός με τη ζωγραφική.

Η ψηφιακή τεχνολογία είναι ευχή ή κατάρα;
Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η ψηφιακή τεχνολογία διευκολύνει και ανοίγει πόρτες, αλλά παράλληλα απαιτεί πολύ μεγαλύτερη γνώση και ικανότητα κρίσης, γιατί προάγει τον πληθωρισμό και την ελαφρότητα. Οταν κάποιος σου προσφέρει ανέξοδα και με ευκολία πολλά, πρέπει να ξέρεις τι απ’ όλα χρειάζεται να επιλέξεις.
Εγχρωμα ή ασπρόμαυρα καρέ;
Μια φωτογραφία είναι καλή ή κακή είτε είναι έγχρωμη είτε ασπρόμαυρη. Μπορεί όμως μια καλή να γίνει, κατά τη γνώμη του φωτογράφου, καλύτερη αν επιλεγεί η μία ή η άλλη εκδοχή. Το χρώμα στη φωτογραφία είναι εκφραστικό εργαλείο και όχι ουσία και περιεχόμενο.
Ποια είναι τα κλειδιά για να διαβάσει ένας απλός θεατής ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο;
Η διαφωνία μου με μερικούς από τους όρους της ερώτησης θα δώσει εν μέρει και την απάντηση. Στην τέχνη δεν υπάρχουν κλειδιά, γιατί δεν υπάρχουν μυστικά δωμάτια. Ενα έργο τέχνης δεν διαβάζεται, γιατί δεν είναι ένα απλό σημαινόμενο. Ενας θεατής δεν είναι ποτέ απλός, γιατί είναι πάντα μοναδικός. Μια φωτογραφία δεν είναι ένα απλό στιγμιότυπο, αλλά ένα κομμάτι χρόνου μέσα σ’ ένα κομμάτι χώρου. Εντούτοις, η ερώτηση είναι και σωστή και ενδιαφέρουσα, επειδή ανθίσταται στην απάντηση. Πάντως, για να απολαύσει κάποιος μια φωτογραφία πρέπει να έχει γνώσεις και καλλιέργεια, έτσι ώστε να μην περιοριστεί στην αναγνώριση του θέματος που περιγράφεται, αλλά να είναι σε θέση να διαγνώσει και τη φωτογραφική του μεταμόρφωση.
Ποιο είναι το μέλλον της φωτογραφίας;
Υποθέτω ότι θα καταλαγιάσουν, όπως είναι φυσικό και αναμενόμενο, η φλυαρία και η υπερβολή του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των έξυπνων τηλεφώνων και θα επιστρέψουμε σε μια πιο αυστηρή και επιλεκτική πορεία. Οι άνθρωποι θα πρέπει να σκεφτούν γιατί, τι και πώς φωτογραφίζουν, διότι, αν δεν το κάνουν, θα αρχίσουν να βαριούνται και τις φωτογραφίες τους και τον εαυτό τους. Ετσι κι αλλιώς, μια υπερβολή οδηγεί σχεδόν πάντα σε μια νέα λιτότητα.
Πώς θα γιορτάσετε την τριακονταετία του Κύκλου;
Πρώτον, με μια έκθεση στο «Booze» της οδού Κολοκοτρώνη με πορτρέτα μελών του Κύκλου που έχει τραβήξει η Νανά Καραμαγκιώλη, έκθεση που θα συνοδεύεται από αναμνηστικές φωτογραφίες δραστηριοτήτων μας -σεμινάρια, ταξίδια, εκθέσεις- και θα διαρκέσει μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου. Δεύτερον, με μια έκθεση δύο πολύ καλών φωτογράφων του Κύκλου, του Στέργιου Παπαδάκη και του Κώστα Σερέτη, στην Ελληνοαμερικανική Ενωση, που θα διαρκέσει από τις 13 έως τις 31 Μαρτίου. Και, τρίτον, με μια μεγάλη ομαδική έκθεση με θέμα -ενδεχομένως και τίτλο- τις «Στιγμές Καθημερινότητας», που θα γίνει το φθινόπωρο, επίσης στην Ελληνοαμερικανική Ενωση. Ισως προστεθεί κι άλλη μια ομαδική έκθεση με θέμα τα «Ονειρα», ενώ δεν αποκλείεται να εμπλουτίσουμε και τη σειρά των μικρών μας λευκωμάτων.

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμμανουήλ ΡοΐδηςΕμμανουήλ Ροΐδης

Εμμανουήλ Ροΐδης - Βικιπαίδεια


Σκαλαθύρματα


  • Οι ηθολόγοι των Αθηνών ζητούσι παντί τρόπω να πείσωσι τον κόσμον, ότι παν απήχημα της εν Ευρώπη ανεξαρτήτου φιλοσοφίας ήθελεν είναι δηλητήριον θανατηφόρον δια την νεολαίαν μας, ως το πετροσέλινον δια τους ψιττακούς (παπαγάλους). Αποτέλεσμα εικόνας για μεγαλοι φιλοσοφοι
  • Τα κακά βιβλία εις τον αιώνα καθ’ ον ζώμεν ουδεμίαν έχουσι πλέον επιβλαβή επιρροήν. Έκαστος ημών τοσούτους ήδη κατεβρόχθισε φαρμακερούς τόμους, ώστε η ψυχή του κατήντησεν άτρωτος εις τα δηλητήρια, ως ο στόμαχος του Μιθριδάτου*.
  • Οι σχολαστικοί μας ωνόμασαν, πιθανώς, το μανδύλιον ‘ρινόμακτρον’, διότι μόνον η μύτη των συγκινείται και τρέχει, τους δε οφθαλμούς ουδέποτε ησθάνθησαν την ανάγκη ν’ απομάξωσιν (σκουπίσουν).
  • Την 8ην Νοεμβρίου 1869 περηυρισκόμην εν θεωρείω εις την θορυβώδη εκείνην συνεδρίασιν της ημετέρας βουλής, καθ’ ην οι αντιπρόσωποι του ελληνικού έθνους συνεκρούοντο αντιμέτωποι ως οι τράγοι των αρχαίων αναγλύφων. Πάντες οι περί εμέ έλεγον ότι το τοιούτον θέαμα είναι απελπιστικόν. Αλλ’ εγώ δεν απηλπιζόμην, ενθυμούμενος ότι κραυγαί χηνών έσωσαν το Καπιτώλιον**.
  • Πάντες ερωτώσι τίνα τα αίτια της καθεκάστην αυξανούσης θρασύτητος της ληστείας. Το κυριώτερον τούτων είναι, νομίζω, ότι οι μεν ένορκοι καταδικάζουσι τους ληστάς ν’ αποθάνωσι δια της λαιμητόμου, αι δε κατά καιρούς κυβερνήσεις καταδικάζουσιν αυτούς ν’ αποθάνωσιν εκ... γήρατος.
  • Πριν λάβη τις ανά χείρας σατυρικήν εφημερίδα των Αθηνών, έπρεπε προηγουμένως να καταπίνη φρύνον (είδος βατράχου)  τινα ή βάτραχον, ίνα βεβαιωθή ούτω ότι είναι εις κατάστασιν το παν να χωνεύση άνευ κινδύνου να πνιγή υπό της αηδίας.
  • Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του· η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας (Βαριά φλεγμονή του ματιού), η Ελβετία τους περιηγητάς και η Ελλάς την Μεγάλην Ιδέαν***.
  • Εις τον προθάλαμον υπουργείου τινός απήντων πολλάκις τον Κ. Ω....., άνδρα εξηκοντούτη ζητούνται να διορισθή εις ενεργόν υπηρεσίαν. Ο αξιότιμος ούτος πρεσβύτης, χρηματίσας βουλευτής, νομάρχης, ταμίας και επί τινα χρόνον υπουργός, κατήντησεν, ως εκ της μακράν εις τα πολιτικά επιμιξίας, να ομοιάζη τας νήσσας (πάπιες), αίτινες δεν δύνανται να ζήσωσιν εκτός του βορβόρου (λάσπη).
  • Έκαστον έθνος έχει ζώον τι το οποίον θεωρεί ως ακάθαρτον. Οι Τούρκοι βδελύσσονται (απεχθάνονται) τους κύνας· οι Ιταλοί λέγουσιν: «Ο χοίρος μου, με συμπάθειο»· εν Ελλάδι δε ήκουσα πολλάκις χωρικούς λέγοντας: «Η γυναίκα μου, με συμπάθειο».
  • Η Αφροδίτη, ο κάλλιστος των αστέρων, ονομάζεται το πρωί Εωσφόρος, ίσως διότι αι γυναίκες, αι τόσον ωραίαι κατά την αρχήν χορού, γίνονται περί το πρωί εκ του καμάτου, του ιδρώτος, του καταρρέοντος ψιμυθίου (φτιασίδι) και των καταπεσόντων βοστρύχων (μαλλιά) , άσχημοι ως ο διάβολος. http://static.tvtropes.org/pmwiki/pub/images/barney_lily.jpg
  • Παρά φυλή τινι της Αμερικής η γυνή καταδικάζεται εις θάνατον, οσάκις απιστήση εις τον σύζυγον ή τον εραστήν αυτής άνευ της αδείας του· αλλά την άδειαν ταύτην επ’ ουδεμιά προφάσει δύναται ο ανήρ ν’ αρνηθή εις την γυναίκα. Ο νόμος ούτος φαίνεταί μοι ορθός και δίκαιος. Το μόνον όπερ δικαιούται τις ν’ απαιτήση παρά γυναικός είναι η καλή πίστις εν τη απιστία.
  • Εις τους χορούς έλαβον πολλάκις αφορμήν να παρατηρήσω ότι η ομιλία των δεσποινών και δεσποινίδων ουδόλως διακρίνεται δια την ποικιλίαν· ομοιάζει την του Αιγυπτίου Μέμνονος, όστις μόνον καλημέρα και καληνύκτα ήξευρε να λέγη.
  • Εις τα συμπόσια βλέπομεν παν ό,τι ηδύ και τερπνόν φυλαττόμενον δια το τέλος, τα γλυκύσματα, τον καμπανίτην (σαμπάνια) , τα ροδάκινα και τας προπόσεις· αλλ’ εις το συμπόσιον του βίου συμβαίνει το ανάπαλιν· η θεία πρόνοια παραθέτει ημίν ως επιδόρπιον παν ό,τι δύσπεπτον και αηδές, τας ρυτίδας, την ποδάγραν (ουρική αρθρίτιδα) , την πλήξιν και την εγκατάλειψιν.
  • Άνθρωπος ανεξαρτήτου χαρακτήρος, μισών τους ληστάς, τους κηφήνας και την οχλοκρατίαν, πρέπει εν Ελλάδι να κάθηται σιωπηλός με την κεφαλήν νεύουσαν προς τα κάτω, ως τα εν τοις χαμηλοίς ναοίς της Αιγύπτου φυλαττόμενα είδωλα, άτινα, αν ανωρθούντο, ήθελον θραύσει ή την στέγην ή την κεφαλήν των.
  • Σχετική εικόνα



* Ο όρος"μιθριδατισμός"  προέρχεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ' (120 π.Χ.- 63 π.Χ.), βασιλιά του Πόντου, ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του μήπως τον δηλητηριάσουν χορηγούσε στον εαυτό του βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου, ώστε να αναπτύξει τελικά ανοσία.
** Στην αρχαία  Ρώμη κυκλοφορούσε ο μύθος ότι, όταν οι Γαλάτες επιτέθηκαν εναντίον της αιφνιδιαστικά μια νύχτα, το 400 περίπου π.Χ., κι ενώ οι φρουροί της πόλης αντί να φρουρούν  κοιμούνταν, δεν υπολόγισαν όμως τις χήνες του ναού της Ήρας στο Καπιτώλιο  που με τις τσιριχτές κραυγές τους αφύπνισαν τους φρουρούς  έγκαιρα , ώστε να μπορέσουν  να αποκρούσουν τους εχθρούς.
Έκτοτε οι χήνες αναφέρονται σαν σωτήρες της πόλης κι η φράση απέμεινε να συμβολίζει οτιδήποτε κι οποιονδήποτε προειδοποιεί για τυχόν επερχόμενες συμφορές.
*** H 'Μεγάλη Ιδέα ήταν αλυτρωτικό κίνημα και η κύρια πολιτική του Ελληνικού κράτους μέχρι και τη Μικρασιατική καταστροφή, η οποία είχε ως στόχο το Ελληνικό Κράτος να απελευθερώσει όλες τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις οποίες ζούσαν μεγάλοι ελληνικοί πληθυσμοί.

Ενσωματώνοντας ττο σουρεαλισμό στη φωτογραφία με γοητευτικό τρόπο

Ο Ben Goossens εργάστηκε για 35 χρόνια στο  Βέλγιο ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε υπηρεσίες  διαφημίσεων. Μετά τη συνταξιοδότησή του, ο Goossen στράφηκε στη δημιουργία φωτογραφιών με ένα ξεχωριστό στιλ υπερρεαλισμού που θυμίζει τον συμπατριώτη του René Magritte. 
Οι εικόνες του Goossens έλαβαν βραβεία σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς φωτογραφίας, μεταξύ των οποίων χρυσά και ασημένια μετάλλια στο Trierenberg Super Circuit, το μεγαλύτερο ετήσιο φωτογραφικό σαλόνι στον κόσμο. 
Ο Goossens είδε επίσης τη δουλειά του να δημοσιεύεται ευρέως, συμπεριλαμβανομένης μιας διεξοδικής έκθεσης 10 σελίδων στην έκδοση του Μαρτίου 2007 της Photo Art International. 
Οι σύνθετες φωτογραφίες του είναι αξιοσημείωτες για την απρόσκοπτη αλλά ζωγραφική εμφάνιση των σκιαγραφιών του σουρεαλισμού
.

Σάββατο, Φεβρουαρίου 24, 2018

Ο Βαφτιστικός του Θεόφραστου Σακελλαρίδη: η δημοφιλέστερη ελληνική οπερέτα

 


Ο Βαφτιστικός του Θεόφραστου Σακελλαρίδη

[...] Η δημοφιλέστερη ελληνική οπερέτα. Ο  Βαφτιστικός υπήρξε και παραμένει η πιο αγαπητή ελληνική οπερέτα. Δίκαια, τόσο για το έξυπνο, γεμάτο ανατροπές κείμενο όσο, κυρίως, για την μελωδική μουσική, τα τόσα τραγούδια και ντουέτα, που έναν αιώνα τώρα παραμένουν το ίδιο δημοφιλή: «Ψηλά στο μέτωπο», «Στο στόμα, στο στόμα», «Τον καιρό εκείνο, τον παλιό», «Η καρδιά μου πονεί για σας» και τόσα ακόμα.
Η πρόζα και οι στίχοι των τραγουδιών είναι του ίδιου του Σακελλαρίδη. Η υπόθεση αφηγείται μία σειρά από παρεξηγήσεις που προκύπτουν όταν ο Πέτρος Χαρμίδης, στρατιώτης στο μέτωπο και σύζυγος της Κικής, αποφασίζει να υποδυθεί τον βαφτιστικό της Βιβίκας, τον οποίο εκείνη δεν θυμάται οπτικά, και με αυτή την ιδιότητα να την επισκεφτεί στο σπίτι όπου μένει με το σύζυγό της και στο οποίο φιλοξενεί, συμπτωματικά, τη φίλη της Κική.
Ο Βαφτιστικός εντάσσεται απόλυτα στην πρώτη δημιουργική περίοδο του Σακελλαρίδη, που χαρακτηρίζεται από την υπαγωγή του στα βιεννέζικα πρότυπα οπερετικής δημιουργίας. Οι χοροί στους οποίους βασίζονται τα μουσικά νούμερα του έργου (βαλς, μαζούρκα, πόλκα και τανγκό), αλλά και η άρθρωσή τους στη μουσική δραματουργία ακολουθούν το βιενέζικο πρότυπο.
Ο Βαφτιστικός είναι ένα από τα έργα που έχουν σημαδέψει την ΕΛΣ αφού, από το 1946 που πρωτοπαρουσιάστηκε από τον οργανισμό, στο Θερινό Θέατρο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, έχει παρουσιαστεί σε 33 από τις 76 καλλιτεχνικές περιόδους της ιστορίας της.
Η δημοφιλία του Βαφτιστικού αποτυπώνεται στις εκατοντάδες παραστάσεις που έχουν δοθεί μέσα στα 98 χρόνια ζωής του. Το έργο καταγράφηκε άμεσα στον σύγχρονο Ελληνικό πολιτισμό ως αναμφισβήτητο κομμάτι της αστικής κουλτούρας.  Στη συνέχεια, όπως είχαν προβλέψει έγκαιρα οι χρονογράφοι και οι κριτικοί της εποχής του, πέρασε πολύ σύντομα από τη σκηνή του θεάτρου στο αστικό σαλόνι και το μικροαστικό ταβερνείο, όπου αυτονομημένα από το έργο, τα μουσικά νούμερα έκαναν τεράστια καριέρα, εντάσσοντας τον Βαφτιστικό, ήδη από την εποχή του, στο πεδίο της λαϊκής κουλτούρας.[...]

Απόσπασμα από το πρόγραμμα της  ΕΛΣ για το ανέβασμα της οπερέτας το 2016

 ****************

Ο Βαφτιστικός - Βικιπαίδεια

 *****************

 Δύο πολύ ωραίες παραστάσεις

1. "Ο BAΦΤΙΣΤΙΚΟΣ"  ΣΕ  ΦΥΣΙΚΟΥΣ  ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΛΟΥΣ  ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Γοητευτική μεταφορά της οπερέτας  σε τηλεταινία, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ το 1984 σε  τηλεοπτική διασκευή  του Θόδωρου Χατζηπανταζή με ντεκόρ  φυσικό (πραγματικούς χώρους) και θαυμάσιους ηθοποιούς.
Μουσική Διεύθυνση Τάκης Αθηναίος. 
Χορογραφίες Τάκη Μπερδέ. 
Σκηνικά-Κουστούμια Λίλη Ναζίρογλου. 
Δ/νση Παραγωγής Μαμίκα Λίβα. 
Παραγωγή-Σκηνοθεσία Γιώργου Μ. Δάμπαση.
 Πρωταγωνιστούν κατά αλφαβητική σειρά: Χρήστος Βαλαβανίδης [Ζαχαρούλης], Χρυσούλα Διαβάτη [Κική], Μάρα Θρασυβουλίδου [Βιβή], Θάνος Καληώρας [Χαρμίδης], Γιώργος Μούτσιος [Συνταγματάρχης] Νίκος Τσούκας [Βαφτιστικός] ...

Σημείωση: Η ταινία ήτο γραμμένη σε VHS πριν από 30 χρόνια, και μετετράπη σήμερα σε mp4, με όσο το δυνατόν καλύτερη ποιότητα, λόγω της παλαιότητάς της. Στην αρχή κατά την παρουσίαση,βλέπετε την κ. Κέλλη Σακάκου.


 ************************
2.  Ο "ΒΑΦΤΙΣΤΙΚΟΣ" ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΛΕΥΕ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
 
Εντυπωσιακό  "ανέβασμα" του Βαφτιστικού από τη Βολιώτικη Χορωδία, το 2016.
Πολύ καλή η σκηνική καθοδήγηση των συντελεστών από τον ηθοποιό - σκηνοθέτη Ευάγγελο Κακάλια και εξαιρετικές οι φωνές των υποκριτών -τραγουδιστών , γεγονός που δείχνει επαγγελματικό πνεύμα , πράγμα σπάνιο για ερασιτέχνες .


BGALTOUS NA EXOUME NA DERNOUME και άλλα ανατριχιαστικά για την αυτοδικία της Ζωής

Σταμάτης Ζαχαρός
Όσοι αποδίδουν τις πράξεις της πρώην προέδρου της Βουλής και πρώην ιστορικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ σε ψυχοπαθολογικά αίτια, κάνουν λάθος και ταυτόχρονα της προσφέρουν ενός είδους συγχωροχάρτι για τις πράξεις της. Αν θέλει κανείς να δει τα γεγονότα χωρίς παρωπίδες, εύκολα θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η “Ζωή” στοχοποιεί μια αθώα γυναίκα αποδίδοντάς της δόλο για τις πράξεις της. Στην ανάρτησή της στο Facebook αναφέρει χαρακτηριστικά “Ορίστε τα πρόσωπα αυτών που θέλουν να μας πάρουν τα σπίτια, πίσω από κλειστές πόρτες, με την προστασία της Κυβέρνησης και ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.”
Τα περί προστασίας βέβαια δεν είναι ιδιαίτερα ακριβή. Η κυρία Κωνσταντοπούλου δεν παρεμπόδισε μεν τη διενέργεια του πλειστηριασμού αλλά έσπασε κατά δήλωσή της τον αστυνομικό κλοιό χωρίς να συλληφθεί όπως θεωρητικά προβλέπει ο νόμος για ένα αδίκημα που κάποιοι ονομάζουν ”ιδιώνυμο”. Σύμφωνα με την σχετική τροπολογία, που φέρει την υπογραφή του υπουργού Δικαιοσύνης κου, Σταύρου Κοντονή προβλέπεται ποινή φυλάκισης τριών ή έξι μηνών κατ’ ελάχιστο όριο και αυτεπάγγελτες διώξεις σε όποιον προκαλεί «απλή σωματική βλάβη ή απειλεί με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, υπάλληλο πλειστηριασμού».
Με την ανάρτησή της, η πρώην πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων δεν παρακινεί κανέναν σε πράξεις βίας. Δεν χρειάζεται άλλωστε. Οι ποτισμένοι με αισθήματα μίσους πολίτες που παρακολουθούν τη δράση της, ξεσπαθώνουν από μόνοι τους. Κάποιοι εύχονται στη συμβολαιογράφο να χαλάσει τα χρήματα που θα αποκομίσει από την εργασία της σε “φάρμακα και γιατρούς”. Άλλοι δημοσιοποιούν τη διεύθυνσή της με στόχο “να καούν μερικά γραφεία και σπίτια” και άλλοι επικροτούν την πράξη της Προέδρου Ζωής γράφοντας “BGALTOUS NA EXOUME NA DERNOUME”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ένα τυχαίο σχόλιο.
Οι απαντήσεις σε όσους νουνεχείς επισημαίνουν στο thread ότι η συμβολαιογράφος εφαρμόζει απλά τον νόμο είναι βγαλμένες από τη ρητορική του ύστερου αντιμνημονιακού αγώνα και της “κάτω πλατείας”. Δεν αποδέχονται τον νόμο καθώς θεωρούν ότι μας τον έφεραν οι δανειστές. Αμετάφραστο. Ως εκ’ τούτου θεωρούν ότι αντιστέκονται όταν τραμπουκίζουν μια επαγγελματία. Η διαφορά του αυτοπροσδιοριζόμενου ως αριστερού όχλου από τους υπόλοιπους φασίστες δεν είναι διακριτή. Σε άλλο σχόλιο κάποιος επικροτεί την πράξη της και υποστηρίζει ότι “κατασχονται σπιτια ΕΛΛΗΝΩΝ για να δωθούν σε λαθρο” (sic).
Η ανοχή στη βία που για δεκαετίες επιδεικνύει η ελληνική κοινωνία, έχει εκθρέψει τέρατα. Συνανθρώπους μας που θεωρούν την αυτοδικία δικαίωμα και σίγουρα μαγκιά. Αυτοί οι άνθρωποι που με μεγάλη ευκολία χαρακτηρίζουν “μαυραγορίτες” τους συμβολαιογράφους και εύχονται “ΠΣΣΣΟΦΟ” σε όσους δεν συμφωνούν μαζί τους προκαλούν ανατριχίλα. Δεν είναι ούτε ακρο-αριστεροί ουτε ακρο-δεξιοί. Είναι απλώς φασίστες που δεν σέβονται τον νόμο και είναι έτοιμοι να δεχθούν την κατάλυση της νομιμότητας αν κάποιος τους πείσει ότι έχει κίνητρα με τα οποία συμφωνούν.
Η δικαιοσύνη οφείλει να παρέμβει και να βάλει τέλος σ’ αυτή την παράνοια. Οι Έλληνες πολίτες υπέφεραν πολύ από τέτοιες πρακτικές και τις πλήρωσαν -κυριολεκτικά- πανάκριβα μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων. Πλειστηριασμοί γινόντουσαν κανονικά πριν τα μνημόνια. Γίνονται σε όλο τον κόσμο και αποτελούν μια νόμιμη πράξη. Στην χώρα μας ο λαϊκισμός των πολιτικών έπεισε μεγάλη μερίδα των πολιτών ότι πρόκειται για κάτι ανήθικο αν όχι παράνομο. Ότι επίσης ότι κάθε ένας έχει δικαίωμα να κρατήσει το σπίτι του ακόμη και αν δεν έχει πληρώσει ούτε μία δόση του δανείου του. Αυτό ακριβώς σήμαινε ανέκαθεν το “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”. Δυστυχώς θα χρειαστούν πολλά χρόνια και πολύ μεγάλη προσπάθεια για να απαλλαγούμε από τους μύθους που επινοήσαμε. Δεν είναι όμως δυνατόν να αφήνουμε τέτοιες νοοτροπίες να διαδίδονται και να φουντώνουν.
*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 24/7 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos)